دکتر حسین فیاض‌بخش مدیر واحد اداری و منابع انسانی شرکت داروسازی ایران هورمون

 سال ۱۴۰۴ برای بسیاری از بنگاه‌های اقتصادی کشور سالی متفاوت و دشوار بود. وقوع دو مقطع جنگ و پیامدهای ناشی از آن، نااطمینانی‌های گسترده‌ای را در فضای کسب‌وکار ایجاد کرد و بسیاری از شرکت‌ها را با چالش‌های جدی در حوزه تولید، تأمین، فروش و حتی منابع انسانی مواجه ساخت. در چنین شرایطی، برخی سازمان‌ها ناگزیر به کاهش فعالیت یا تعدیل نیرو شدند؛ تصمیمی که اگرچه در مواردی اجتناب‌ناپذیر بود، اما آثار اجتماعی و اقتصادی قابل توجهی به همراه داشت.
در این میان، تجربه برخی بنگاه‌ها نشان داد که حتی در شرایط بحران نیز می‌توان با برنامه‌ریزی، انسجام سازمانی و تکیه بر سرمایه انسانی، مسیر متفاوتی را انتخاب کرد. شرکت داروسازی ایران هورمون یکی از این نمونه‌هاست؛ شرکتی که در طول جنگ و ماه‌های پس از آن، تعدیل نیروی انسانی نداشت.

اهمیت این رویکرد زمانی بیشتر نمایان می‌شود که صنعت دارو صرفاً یک فعالیت اقتصادی تلقی نمی‌شود، بلکه بخشی از زنجیره حیاتی سلامت کشور است. از این منظر، حفظ اشتغال و صیانت از سرمایه انسانی در چنین صنعتی را می‌توان فراتر از یک تصمیم مدیریتی و در امتداد مسئولیت اجتماعی سازمان‌ها ارزیابی کرد.

همزمان با حفظ اشتغال، تداوم تولید نیز به عنوان یکی از اولویت‌های اصلی شرکت دنبال شد. در سال گذشته، علی‌رغم شرایط دشوار و پیامدهای ناشی از جنگ، با تلاش مستمر کارکنان و مسئولیت‌پذیری آنان، استمرار تولید حفظ شد و اجازه داده نشد چرخه تأمین دارو با وقفه مواجه شود. این تلاش جمعی موجب شد نیاز بیماران و مراکز درمانی با کمترین اختلال ممکن پاسخ داده شود و پایداری تولید در شرایطی که بسیاری از صنایع با محدودیت‌های گوناگون روبه‌رو بودند، استمرار یابد.

این رویکرد در حوزه منابع انسانی و ایفای تعهدات اجتماعی، اخیراً مورد توجه سازمان تأمین اجتماعی نیز قرار گرفت. به مناسبت هفته تأمین اجتماعی، رئیس شعبه ۳۳ سازمان تأمین اجتماعی با حضور در شرکت داروسازی ایران هورمون و بازدید از بخش‌های مختلف این مجموعه، از جمله خطوط تولید، از تعامل سازنده شرکت با سازمان تأمین اجتماعی، پای‌بندی به تعهدات قانونی و اهتمام آن در صیانت از حقوق بیمه‌ای کارکنان تقدیر کرد.

در جریان این بازدید، «تقدیرنامه کارفرمای برتر» از سوی سازمان تأمین اجتماعی به شرکت داروسازی ایران هورمون اهدا شد؛ موضوعی که نشان‌دهنده توجه این مجموعه به رعایت قوانین و مقررات حوزه تأمین اجتماعی، ایفای مسئولیت‌های اجتماعی و حفظ سرمایه انسانی به عنوان یکی از مهم‌ترین دارایی‌های سازمان است.

تجربه سال گذشته بار دیگر نشان داد که سرمایه انسانی مهم‌ترین دارایی سازمان‌ها در دوران بحران است. سازمان‌هایی که در روزهای دشوار، حفظ اشتغال و حمایت از کارکنان را در کنار تداوم فعالیت‌های تولیدی مورد توجه قرار می‌دهند، نه‌تنها مسئولیت اجتماعی خود را ایفا می‌کنند، بلکه بنیان‌های توسعه و رشد پایدار خود را نیز مستحکم‌تر می‌سازند.

در شرایطی که اقتصاد کشور بیش از هر زمان دیگری به الگوهای موفق تاب‌آوری نیاز دارد، نمونه‌هایی از این دست می‌تواند نشان دهد که حفظ تولید، حفظ اشتغال، رعایت حقوق کارکنان و پاسخگویی به نیازهای جامعه اهدافی جدا از یکدیگر نیستند؛ بلکه اجزای یک مسئولیت مشترک برای عبور از بحران و حرکت به سوی آینده‌ای پایدارتر به شمار می‌روند.